دختر گندمگون در خانه - شماره یک

سرکار خانم پزشکپور از حسن سلیقه شما و کارهای جاکومتی متشکرم و برای شما آرزوی شادکامی دارم

برسد به دست سالومه :

سلام سالی جان.
از حال ما اگر پرسیده باشی ملالی نیست جز گم شدن خیالی دور که شادمانی بی سببش نامیده اند .

خوبه که در امروز زندگی کنیم
بدون ترس از فردا و کینه از دیروز

این هنریه که همه ندارند و امیدوارم ما داشته باشیم.
سخته ولی ممکن
باور کن

می بوسمت دختر!

پانوشت:
راستی ! چه آرامش قشنگی داشت اون خانم میل و کاموا به دست کنار پنجره و رادیاتور .
چی تو فکرش میگذره وقتی داره دونه ها رو یکی یکی به هم می بافه ؟